posted on 03 Jul 2008 12:20 by rosesabell
จะเชื่อไหมว่า ฝนตก รถติดอ่ะ เรื่องเล็ก เหตุผลเด็กๆ แต่วันนี้ฉันมีเหตุผลที่หลายคนในออฟฟิตก็คิดไม่ได้ "มาสายเพราะติดอยู่ในเซเว่น อิเลเวนค่ะ" จริงๆ อยากจะกรี๊ด ไม่ขอบอกสาขา แต่ใบ้ให้ว่าอยู่แถวชานเมือง
เรื่องของเรื่องคือ ...อยากทานสลัด เพราะเห็นรูปแว๊บๆตามสื่อต่างๆ ไม่ได้อ่านให้ดีจริงๆคือยำแซ่บ ก็เลยไม่รับเชิดใส่ เดินไปหยิบน้ำผลไม้มากล่องหนึ่งขนมอีกนิดหน่อย จ่ายเงินเสร็จ เดินไปที่ประตู ประตูไม่เปิด ไม่ร้อง ไม่หือไม่อือ คนขายบอกให้ถอยออกมาก่อน ก็เค้าถอยแล้วอ่ะ ทุกอย่างปิดสนิท คนในเค้าร์เตอร์เลยกดสวิสให้ ไม่เปิดอีก คุณป้าข้างนอกประตูก็ยืนรอเกิดอยากจะเข้ามาชอปปิ้งเดี๋ยวนี้ เพราะเธอหน้าเม้งมาก และช่วยเลื่อนสไลด์ดิ้งดอร์สุดริด แถมมาทำหน้ามึนใส่ฉัน เหมือนฉันไปฆ่าใครตายอีก
สักครู่คนซื้อที่อยู่ในร้านอีกคนคงเพิ่งรู้ตัวเดินมายิ้มในเหตุการณ์ ฉันเห็นแล้วก็ เอาวะ ชิลดี ดูเหมือนคนขายก็เรื่อยๆไม่ตระหนก คนซื้ออีกคนก็อมยิ้มขำตลอด มีฉันซึ่งไม่ได้กรี๊ดมาก แต่เป็นห่วงข้าวมันไก่ที่สั่งไว้ กลัวเค้าจะนึกว่าชิ่ง แต่คนที่เป็นเดือดเป็นร้อนสุด คือ คุณป้าข้างนอกยังช่วยเลื่อนประตูไม่เลิก
และแล้วพระเจ้าก็ปล่อยฉันออกมา โดยประตูค่อยๆเลื่อนได้อย่างช้าๆ แต่ว่าขณะที่ฉันกำลังเดินออก คุณป้าสวนมาทันควันเหมือนว่าถ้าไม่แซงโลกจะแตก ฉันปล่อยแก ถ้าเป็นแต่ก่อนคงด่า เอาเหอะชีวิตแกอาจต้องการขนมจีบซาละเปาอย่างแรง ฉันรีบไปเอาข้าวมันไก่ แล้วเดินทางไปทำงานโดยสวัสดิภาพ
นี่คือเรื่องราวของเช้าวันพฤหัสบดีที่ 3 กรกฎาคม 2551.............
posted on 01 Jul 2008 14:53 by rosesabell
วันหนึ่งฉันนั่งกินเกี๊ยวอยู่ข้างถนน เสียงแปร๊นแบบเด็กๆใกล้เข้ามาๆ พอมองไปก็ได้แต่ถอนหายใจ เฮ้อ เอาลูกช้างมาทรมานกันอีกแล้ว คนเลี้ยงช้างบอกว่า ทำบุญให้อาหารช้างไหมครับ ในมือเค้าถือถุงก๊อบแก๊บใส่อ้อยอยู่ ฉันถามว่าถ้าช้างหิวน้ำเอาน้ำจากไหนให้กินล่ะ เค้าบอกว่า ปั้มน้ำมัน เข้าไปขอน้ำเค้า
รู้มะ ลูกช้างตาแสนเศร้า มีน้ำตาไหลอาบ ถ้าพูดได้มันคงพูดว่า
คิดถึงพ่อ คิดถึงแม่ เมื่อยมาก เจ็บเท้า ร้อนเท้า ร้อนตัว หิวน้ำ หิวอ้อย หิวผลไม้ หนักหลังที่แบกคนมาเพราะหนูตัวเล็ก อยากพัก อยากเล่นกับพี่กับน้อง อยากอยู่ในฝูง เหม็นท่อไอเสีย เจ็บขายังไม่หายกับวันที่รถเฉี่ยววันนั้น ระบมหางไปหมดเอาลวดติดกับซีดีแล้วพันหางเค้า หนังเค้าไม่ได้หนาเท่าหน้าคนนะ
อยากบอกว่าถ้ายังให้อาหารหนูอยู่ หนูก็ยังโดนจับมา แต่ถ้าไม่ให้หนู หนูแบกอาหารทั้งวันไว้ที่หลัง แต่หนูก็กินไม่ได้ถ้าไม่มีใครซื้อให้ บางครั้งราขึ้นอาหารเป็นอาทิตย์เลย แต่หนูก็ต้องกินเพราะความหิว
ฉันกินเกี๊ยวไม่ลง เห็นลูกช้างตัวน้อยแล้ว เศร้ากว่ามันหลายเท่านัก
ปัญหาที่แก้ไม่ได้ หรือไม่คิดจะแก้อย่างจริงจัง เจอแล้วต้องโทรแจ้งหน่วยงานใด ช่วยมี spot โฆษณารณรงค์เอาจริงเอาจังสักตัวได้ไหมพี่น้อง ยิงspot หลังข่าว...................ทุกวันๆ ปลุกจิตสำนึก
ช่วยกันนะ
posted on 24 Jun 2008 17:35 by rosesabell
ฉันเจอเธอ...มาเป็นเดือนแล้ว ไม่เคยยิ้มให้ ได้แต่มองตากัน เจอกันจังๆตอนเธอมาหลบฝนที่หน้าบ้านตอนนั้น ฉันลงมาจากแท็กซี่ เธอยืนอยู่ใต้ชายคาหน้าประตูรั้วบ้านฉัน พอฉันกำลังจะไขกุญแจเข้าบ้าน เธอหลีกทางให้ และทำตัวเบี่ยง หลบให้ฉันเข้าบ้าน ไม่หือไม่อือ คงรู้ตัวว่าแอบมาหลบฝนบ้านคนอื่น โดยไม่ได้ขออนุญาติเค้าก่อน แต่ทำเฉย ฉันไม่ว่าอะไร ไขกุญแจเข้าบ้านไปอย่างเงียบๆเรียบร้อย ไม่รู้ทำไมต้องเกรงใจเธอก็ไม่รู้ ทั้งๆที่เป็นบ้านฉัน
แต่เชื่อมะ แวบเดียวที่สบตานั้น ฉันเดาว่า เธอคงโหยหา หวาดระแวง อยากได้ความรัก อยากได้ไออุ่น และที่สำคัญ เธอเหมือนอยากโดนกอดให้หายหนาวทั้งตัวและหัวใจ อย่ามาเถียงหาว่าฉันไปรู้ดีกว่าใจเธอได้ไง ฉันน่ะเจอมาเยอะแล้ว แนวนี้อ่ะ
ล่าสุด เราเจอกันอีกแล้ว คืนก่อน...เธอยังเหมือนเดิม แอบมาหลบฝนบ้านฉัน ด้วยสายตาดวงเดิม ที่หวาดระแวง โหยหาอ้อมกอด เพื่อไออุ่น รู้มะ ฉันอยากจะบอกว่า พร้อมกอดเธอนะ แต่เธอคงยังไม่พร้อม
แด่..ไอ้ปุยสีเหลืองตัวนั้น.......ที่แอบมาขอหลบฝนหน้าบ้านอยู่บ่อยๆ ฉันรู้นะ เรายังไม่พร้อมที่จะรักกัน แต่ฉันนั้นพร้อมที่จะกอด...นะ
